Julio Cortázar: Babie lato / Las babas del diablo / Blow-Up

By nie umknęło (bo byłaby szkoda) – odsyłacz do strony z opowiadaniem Julio Cortazara „Babie lato” w przekładzie Zofii Chądzyńskiej, a także do wersji oryginalnej tego tekstu i tłumaczenia angielskiego, którego dokonał Paul Blackburn.

Opowiadanie zyskało swego czasu duży rozgłos, gdy za kanwę do swego filmu Powiększenie użył go w 1966 roku Michelangelo Antonioni

Julio Cortázar (1914-1984), wychowany w Argentynie, większą część dorosłego życia spędził w Paryżu. Jest jednym z najważniejszych prozaików XX wieku, współtwórcą i uczestnikiem tzw. boomu literatury iberoamerykańskiej i nurtu nazwa­nego realizm magiczny.

Powieści Cortázara rozbijały struktury oparte na ustalonej sekwencji rozdziałów. Grę w klasy (1963; Rajuela), można czytać tradycyjnie, od pierwszej do ostatniej strony, ale można też zacząć od dowolnego miejsca i idąc za numeracją wprowa­dzo­ną przez autora, za każdym razem dochodząc do innych zwrotów akcji i rozwiązań.
W opowiadaniach Cortázar potrafił budować wielopłaszczyznowe i wielowymiarowe rzeczywistości, w których nie istnieją granice czasowe i przestrzenne, realność płynnie łączy się z fantastyką, a logika z absurdem. Do perfekcji doprowadził sztukę narracji – potrafił tak konstru­ować struktury składniowe, by zawrzeć wieloplanowość nawet w pojedynczych zdaniach. Klasycznym przykładem tych zabiegów są opo­wia­dania „Dla wszystkich ten sam ogień” i „Południowa autostrada”.

„Babie lato” pochodzi ze zbioru Tajemna broń (1959) zawiera 5 opowiadań („Listy od mamy”, „Przysługa”, „Pościg”, „Babie lato”, „Tajemna broń”), w których sen splata się z jawą, codzienność z niezwykłością, życie ze śmiercią.

(kr)

 

 

►► Julio Cortázar: „Babie lato” (ze zbioru Tajna broń, 1959; przekł. Zofia Chądzyńska)

 

►► Julio Cortázar: „Las babas del diablo” (Las armas secretas, 1959)

 

►► Julio Cortázar: „Blow-Up” (from The Secret Weapons, 1959; translated from Spanish by Paul Blackburn)

 

 


► Periplus – powrót na Stronę Główną