Ziemku! Jubilacie dostojny i kochany!
Kapitan Ziemowit obchodzi: 92. urodziny.
Kategoria: Artykuły
Kapitan Ziemowit opowiada: Blaski i cienie inflacji (1988/1989).
Kogo wiatry zagnały do Brazylii, ten wie, że zawsze jest tam inflacja.
Krzysztof Baranowski: Chmury w ramionach Apostołów
czyli: Kapsztad 1972.
Jest październik roku 1972.
Katarzyna Honik: Kapitan w Durbanie.
Nieczęsto zdarza się, aby do Durbanu zawitał ktoś, kto od dziesięcioleci zapisuje kolejne karty historii polskiego żeglarstwa. A już z pewnością nieczęsto mamy okazję spotkać człowieka, który mając 88 lat po raz trzeci samotnie opływa świat.
Jerzy Dutlinger: Jakub Sieczko: Pogo
(cytaty i notatki z lektury)
Żaden komentarz ani opis nie będzie tak dobry, jak ta niewielka książka. Autor unika nadmiaru przymiotników, zbędnych fascynacji i patosu. Przy omówieniu trudno osiągnąć zbliżoną powściągliwość języka.
Krzysztof Baranowski: Zamuszelkowany Port Darwin.
(DRUGI raz dookoła świata)
Kpt. Krzysztof Baranowski płynie teraz samotnie dookoła świata po raz trzeci, a obecnie (wrzesień 2026) on i jego jacht Meteor znajdują się na Mauritiusie.
Kazimierz Robak: Pół wieku od zakończenia epickiego rejsu s/y Gedania.
7 września niepostrzeżenie minęła ważna w historii polskiego żeglarstwa rocznica: tego dnia w roku 1976, a więc 50 lat temu, powrócił do Gdańska jacht Gedania po 14-miesięcznej wyprawie nazywanej odtąd „do obu Ameryk” lub „za oba kręgi polarne”.
Jacek Rajch (10 lipca 1942 – 5 września 2026)
Skromny, cichy, konsekwentny do bólu – wolny i swobodny, z uśmiechem patrzący na świat i ludzi wokół.
Kazimierz Babiński: O pożytkach patrzenia pod nogi.
„Patrz pod nogi” to zwrot prosty, czytelny i przez to uniwersalny. Jest przestrogą i zarazem sugestią, niekiedy wręcz nakazem skierowania uwagi na przeszkody i możliwe następstwa braku skupienia, wyobraźni i rozsądku. A te mogą być różne: od miażdżącej przewagi spowodowanych prawem powszechnego ciążenia, zwanym też prawem Newtona, przez rzadziej spotykane wdepnięcia, po znaleziska.
Andrzej Łazowski: Morze, które zostaje w człowieku.
Pamięci Wojciecha Jacobsona
„To nie jest fotografia sportowa. Nie jest to również klasyczny reportaż. To fotografia portretowa, a może nawet fotografia portretowo-socjologiczna – próba przybliżenia człowieka, jego historii, doświadczeń i tego, co przez całe życie pozostaje w nim najważniejsze”. Mówiłem to podczas wystawy „Żeglarze” w 2017 roku.