Kapitan Ziemowit opowiada: Fryderyk Chopin – rocznica co 4 lata.

Pierwsze podniesienie bandery na STS Fryderyk Chopin odbyło się w dniu nietypowym, bo 29 lutego przestępnego roku 1992. W ten sposób świętowanie tego wydarzenia może mieć miejsce co czwarty rok.

Wybór dnia był czystym przypadkiem, wynikającym z przebiegu budowy i planów rejsowych Fryderyka Chopina na rok 1992.

Plany przewidywały udział Fryderyka Chopina w Columbus Tall Ships Race 1992. Dla Fundacji „Szkoła Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego” była to też okazja zarobienia jakichś pieniędzy – czarterem żaglowca była zainteresowana szkocka organizacja pracująca z młodzieżą, a to dawało perspektywę spłaty raty kredytu zaciągniętego przez Fundację na koszty budowy.

Próby morskie statku odbyły się pod koniec lutego i statek uzyskał Kartę Bezpieczeństwa. Załoga młodzieżowa była na burcie już od stycznia i pracowała przy wykończaniu takielunku. Pozostawało więc tylko zatankować wodę, prowiant i paliwo – no i oczywiście uroczyście podnieść po raz pierwszy banderę.

Pośpiech był konieczny ze względu na terminy poszczególnych etapów planowanego rejsu. Fryderyk Chopin musiał najpierw popłynąć do szkockiego portu Greenock z polską załogą, następnie wyokrętować część Polaków, zaokrętować Szkotów i zdążyć do Kadyksu na ostatnie dni kwietnia, by 3 maja 1992 r. wystartować do pierwszego odcinka Columbus Tall Ships Race. Należało zatem wyjść z Gdyni na początku marca.

1992, chopin, Columbus Race, Columbus Regatta, Columbus Tall Ships Race, Greenock, Kadyks, Krzysztof Baranowski, STS Fryderyk Chopin, szkola pod zaglami, Ziemowit, Ziemowit BarańskiTrasa STS Fryderyk Chopin w jego pierwszym rejsie z młodzieżą ze Szkoły Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego (Gdynia, 4 marca – Kadyks, 27 kwietnia 1992)

 

W tej sytuacji pierwsze podniesienie bandery musiało odbyć się w końcu lutego lub w pierwszych dniach marca, no i oczywiście w dniu wolnym od pracy, a więc w sobotę lub niedzielę.

Sobota 22 lutego 1992 była terminem zbyt wczesnym, bo żaglowiec jeszcze nie miał wystawionej Karty Bezpieczeństwa. Sobota 7 marca – zbyt późnym, bo do Greenock było daleko, a pogoda w marcu mogła też dać się nam we znaki – i, jak się okazało, dała. Najlepszym terminem była więc ostatnia sobota lutego 1992 r. przypadająca właśnie na dzień przestępny.

Wieczorem 28 lutego 1992 r. przeprowadziłem statek ze stoczni do Basenu Prezydenta. Miałem trochę duszę na ramieniu, bo było to moje pierwsze samodzielne manewrowanie Chopinem – na próbach morskich dowodził kapitan stoczniowy – ale obyło się bez problemów.

1992, chopin, Columbus Race, Columbus Regatta, Columbus Tall Ships Race, Greenock, Kadyks, Krzysztof Baranowski, STS Fryderyk Chopin, szkola pod zaglami, Ziemowit, Ziemowit BarańskiFryderyk Chopin po wyjściu ze stoczni przechodzi do Basenu Prezydenta w Gdyni w przeddzień pierwszego podniesienia bandery; kadłub jest pomalowany na zielono, bo była to farba od sponsora, dopiero później przemalujemy go na biało
arch. Ziemowit Barański

 

29 lutego 1992 roku na nabrzeżu zebrała się grupa zaproszonych gości, rodzice uczniów załogi szkolnej, zaprzyjaźnieni żeglarze z Trójmiasta, a ja dostąpiłem zaszczytu pierwszego podniesienia bandery na Fryderyku Chopinie.

1992, chopin, Columbus Race, Columbus Regatta, Columbus Tall Ships Race, Greenock, Kadyks, Krzysztof Baranowski, STS Fryderyk Chopin, szkola pod zaglami, Ziemowit, Ziemowit BarańskiWręczenie bandery i proporca: (od lewej) Jerzy Leśniewski – I oficer, tyłem Ziemowit Barański – kapitan, Tadeusz Fiszbach, Tomasz Dobrucki – II oficer (filmuje), Krzysztof Baranowski – prezes Fundacji
arch. Ziemowit Barański

Banderę podnosi Ziemowit Barański
arch. Ziemowit Barański

 

Można więc podsumować, że pierwsze podniesienie bandery przebiegło bez żadnych niespodzianek, ale oczywiście jak to w życiu bywa jakieś perypetie musiały się zdarzyć, bo już następnego dnia zdarzyła się mała awantura.

Nasz postój w Basenie Prezydenta po podniesieniu bandery trwał, bo nie wracaliśmy na stocznię, tylko załatwialiśmy zaopatrzenie i tankowaliśmy paliwo. I poszło właśnie o to. Byłem akurat poza statkiem, kiedy podjechała cysterna z paliwem. Pierwszy oficer pełniący służbę rozpoczął tankowanie. Nabrzeże było puste i w zasadzie nic się nie działo, ale akurat na nabrzeże przyszedł ówczesny Dyrektor Urzędu Morskiego, aby rzucić okiem na nowy polski żaglowiec. Zauważył, że teren między cysterną, a statkiem nie został zagrodzony i oznakowany, czyli: nie przestrzegamy przepisów przeciwpożarowych. Po jakimś czasie, kiedy już byłem na statku, dostałem przez radio UKF reprymendę od oficera dyżurnego portu, że nie przestrzegam przepisów i powinienem zostać ukarany. Nie chcąc powodować zadrażnień z władzami wysłałem do Dyrektora Urzędu Morskiego pierwszego oficera z przeprosinami. Dzięki jego zdolnościom negocjacyjnym przeprosiny zostały przyjęte, a sprawa – zakończona.

Jeszcze trzy dni staliśmy w Gdyni kończąc przygotowania do rejsu i 3 marca 1992 r. Fryderyk Chopin ruszył w swój pierwszy rejs, aby służyć młodzieży i od czasu do czasu robić psikusy swojemu kapitanowi. Co teraz dostarczać mu materiału do pisania zwariowanych historyjek dla Periplusa.

1992, chopin, Columbus Race, Columbus Regatta, Columbus Tall Ships Race, Greenock, Kadyks, Krzysztof Baranowski, STS Fryderyk Chopin, szkola pod zaglami, Ziemowit, Ziemowit Barański1992, kwiecień: uczennice i uczniowie I semestru Szkoły Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego na grotrei Fryderyka Chopina. Przed rejsem nie trzeba było ich uczyć pracy na rejach, opanowali ją już wcześniej pracując przy taklowaniu
arch. Ziemowit Barański

 

1992, chopin, Columbus Race, Columbus Regatta, Columbus Tall Ships Race, Greenock, Kadyks, Krzysztof Baranowski, STS Fryderyk Chopin, szkola pod zaglami, Ziemowit, Ziemowit BarańskiKadyks, 3 maja 1992: Fryderyk Chopin na starcie do regat Columbus Tall Ships Race 1992 płynie pod wszystkimi żaglami trójkątnymi (6 kliwrów i 4 grotsztaksle), ale jeszcze bez grota
arch. Ziemowit Barański

 

Ziemowit Barański
4 lutego 2024
Przypis: Kazimierz Robak


Załoga STS Fryderyk Chopin w jego pierwszym rejsie z młodzieżą ze Szkoły Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego.

Kapitan: Ziemowit Barański.

Załoga etatowa: Marek Capała (I mechanik), Danuta Kowalewska (kuk), Stefan Kowalewski (bosman), Marek Kowalski (II mechanik), Tomasz Nowotarski (piekarz), Marek Siwek (elektryk); Ireneusz Śliwiński (mechanik gwarancyjny Stoczni Dora; od 19 marca, Cuxhaven, do 11 kwietnia, Glasgow); Marcin Peresada (od 4 marca do 11 kwietnia; operator filmowy).

Kadra oficersko-nauczycielska: Tomasz Dobrucki (II oficer), Maciej Duma (IV oficer), Jerzy Leśniewski (I oficer), Andrzej Obel (żaglomistrz), Alicja Radoń, Robert Sienkiewicz (III oficer), Bogusław Urbanowicz, Marek Walczyński, Wojciech Źródlak (do 11 kwietnia).

Uczennice i uczniowie: Paweł Andruchowicz, Włodzimierz Babś, Jarosław Bazeli, Marta Byczkowska (do 9 kwietnia), Dorota Glińska (do 11 kwietnia), Gerard Gliński (do 11 kwietnia), Witold Grela (do 11 kwietnia), Maciej Guziak, Krzysztof Hliniak, Bartosz Iljin (do 11 kwietnia), Marta Karska, Jarosław Klech, Izabella Kłossowska (do 9 kwietnia), Anna Kodziszewska, Michał Kołakowski, Karolina Kurtz (do 11 kwietnia), Rafał Marciniak, Ivo Nikić, Marek Neumann (do 11 kwietnia), Sabina Pilot, Aleksandra Olszowska, Piotr Rasiński, Sebastian Śmiech (do 11 kwietnia), Agnieszka Uczciwek (do 11 kwietnia), Grzegorz Urban. Od 9 kwietnia 1992 (Greenock): Tanya Allison, David Collin, Gary Daniels, Mary Devine, James Docherty, Paul Duff, Brian Goldsworthy, Lyne MacKenzie, Robert Kirkpatrick, Rosemary Mac Lachlan, Ann Marie Melley, Rory Mitchell, Lesley Ann Muirhead, Nicola Slater, John Stonier, Marina Stucchi, Lee Ann Telford.

Trasa: Gdynia – Kilonia (7 marca 1992), Kanał Kiloński (8 marca), Hamburg (9-15 marca) i Cuxhaven (16-19 marca) – Dublin (30 marca – 2 kwietnia) – Lamlash (wyspa Arran; 5-7 kwietnia), Greenock (7-10 kwietnia) i Glasgow (10-12 kwietnia), i dalej, razem z młodzieżą szkocką, przez Zatokę Biskajską, do Zatoki Sagres (21-22 kwietnia) i Kadyksu (23-27 kwietnia).

Oficjalne daty trwania Szkoły: 27 lutego (wyjście z Gdyni 4 marca) – 27 kwietnia 1992.

Czas trwania: 61 dni.

Dystans: 3235 Mm.

W Kadyksie, 27 kwietnia 1992, obowiązki kapitana przejął Krzysztof Baranowski.


► Periplus – powrót na Stronę Główną