W jednym z pierwszych ujęć filmu „Kto się boi Virginii Woolf?” (1966) Mike’a Nicholsa widzimy George’a (Richard Burton), leżącego na tapczanie w pozie rzymskiego biesiadnika. Kompozycja ujęcia – dzięki ptasiej perspektywie i tzw. średniemu planowi – umożliwia zerknięcie w głąb pomieszczenia, przyjrzenie się tłu i niektórym rekwizytom. Uwagę przykuwa niewielki, niski regał umieszczony tuż za wezgłowiem posłania, […]
Obchodziliśmy ją 40 lat temu na redzie Falmouth, w rejsie antarktycznym, płynąc do stacji naukowo-badawczej im. Arctowskiego. Łatwo to odtworzyć, bo z tego dnia zostały zdjęcia i relacje utrwalone w druku.
O Michelangelu Antonionim (1912-2007) świat usłyszał po werdykcie jury na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w roku 1960. Twórca miał już na koncie kilka znaczących, acz niedocenionych filmów, jednak zainteresowanie nimi nie wyszło poza granice Włoch, a i tam było umiarkowane, gdyż nie interesowała go ideologia i polityka wpisana w kanon neorealizmu, chociaż korzystał z […]
Wydaniem książki Marka Słodownika „Morze na łamach – prasa morska i żeglarska II Rzeczypospolitej wobec polityki morskiej państwa 1918-1939” kończy się wielomiesięczna akcja „Rok Prasy Morskiej 1919-2019”.
6. Szkoła pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego a zadania okresu adolescencji. Badania wskazują, że samoocena uczestników po rejsie jest wyższa niż przed jego odbyciem. W ujęciu całościowym różnica okazuje się istotna statystycznie. Wzrost samooceny uczestników Szkoły pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego jest niezmiernie ważny z punktu widzenia psychologii rozwojowej.
4. Metoda przeprowadzenia badań, charakterystyka próby badawczej. Podczas trwania Szkoły pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego przeprowadzono badania dotyczące samooceny jej uczestników. Uczennice i uczniowie zostali poproszeni o ustosunkowanie się do 10 stwierdzeń odnoszących się do ich przekonań o sobie.
Wprowadzenie. Gdy powiększa się przepaść międzypokoleniowa, szkoły oraz inne instytucje edukacyjne i wychowawcze borykają się z rosnącymi trudnościami związanymi ze skuteczną realizacją swoich celów związanych z kształtowaniem prawidłowych postaw u młodzieży.
Michaił Żwaniecki – legendarny satyryk i pisarz, człowiek-instytucja – odszedł 6 listopada 2020 r. W ZSRR i Rosji Żwaniecki (Михаил Михайлович Жванецкий, ur. 6 marca 1934 w Odessie) był jednym z najbardziej opiniotwórczych artystów i jednym z najbardziej błyskotliwych satyryków.