25 grudnia 2019, w 13. dniu „Niemożliwego Rejsu Wioślarskiego” łódź „Ohana” dotarła do wybrzeży Antarktydy. Tym samym antarktyczny The Impossible Row zakończył się wielkim sukcesem jej międzynarodowej załogi, która dowodził Fiann Paul, Islandczyk pochodzenia polskiego.
Jerzy Porębski. Doktor nauk rybackich. Muzyk. Poeta. Legenda. To było w październiku 2011 roku. Powiedzieliśmy wtedy: Pytań zadawano Ci już mnóstwo. My poprosimy Cię o monolog. Teoretycznie mówisz, co chcesz. Ale – na wszelki wypadek – damy Ci kartkę z tematami, byś wiedział, w którą stronę chcielibyśmy Twoim monologiem sterować. A później te […]
Wrócę do Międzynarodowej Szkoły Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego i do roku 1989. Czy to podczas tamtego rejsu przepłynęliście przez jedno z bardziej niebezpiecznych miejsc na świecie? Tak, to było wtedy. Opływaliśmy[1] najbardziej wysunięty cypel Ameryki Południowej, jedyne miejsce na świecie, gdzie wokół kuli ziemskiej jest tylko pas wody.
Omówione wyrazy i zwroty z całą pewnością nie wyczerpują wszystkich osobliwości słownictwa używanego przez flisaków na Wilii w połowie XIX w. (zestawienia dla Wisły liczą w sumie kilkaset leksemów), pozwalają jednak uchwycić związki z innymi rzekami w tym zakresie; rzucają też pewne światło na pochodzenie żargonu flisackiego Wielkiego Księstwa Litewskiego i przynależność etniczną jego użytkowników.
Pierwszy rejs. Wyruszyliśmy[1] z Gdyni do Szkocji, aby zaokrętować szkocką załogę, a następnie przejść do Kadyksu na start „Columbus Race 1992” – pięćsetlecie I wyprawy Kolumba. Wyjście z Gdyni nastąpiło 4 marca 1992 r. Pogoda była zmienna, jak to w marcu, ale do Kilonii szliśmy bez kłopotów, a nawet chwaliliśmy statek, bo pod żaglami manewrowało […]
Rzeka z punktu widzenia żeglarskiego to przede wszystkim nurt i różnego rodzaju przeszkody.
Drugi rejs „Roztocza” – drugi w roku 1969 i w historii jachtu – zaplanowany był już jako bardziej oficjalny.
Odnoszą się do kierowania po wodzie strugiem lub płytem, holowania brzegiem oraz wskazywania kierunków.
Po pierwszym sezonie nawigacyjnym w 1969 roku „Roztocze” wróciło do stoczni na remont gwarancyjny. Jacht w stoczni przezimował, usterki zostały usunięte i następny sezon rozpoczęto bez problemów.
Od właściwego rozmieszczenia towaru zależało w znacznym stopniu, czy dopłynie on bezpiecznie do Kowna lub Królewca. Tyszkiewicz[1] daje dwukrotnie opis ładowania krobki (s. 60-61, 291). Przytoczone przez niego wyrazy techniczne znane są wprawdzie w języku polskim i białoruskim, ale w tym znaczeniu nigdzie indziej nie zostały poświadczone.